Aktualności

15. Niedziela Zwykła - czyli słów kilka......

Data publikacji: niedziela, 12-07-2026

..... o potrzebie słuchania i o jeszcze ważniejszej potrzebie wysłuchania.

   Ewangelia o słowie jest nam bardzo potrzebna, bo zbyt często nie potrafimy się wzajemnie usłyszeć i zrozumieć. Zbyt łatwo sięgamy po słowa jak po broń, usiłując albo kogoś nimi skrzywdzić, albo samemu obronić się przed kłamstwem czy przemocą. Choć w przypowieści Jezus naucza o słowie Boga, warto odnieść jej przesłanie także do naszych ludzkich słów.

   Pan Jezus mówi o różnych przestrzeniach, na które pada ziarno słowa – o twardej drodze, miejscu skalistym, ciernistym polu i żyznej glebie. To przede wszystkim obraz ludzkiego serca i tego, na ile poważnie traktujemy w swoim życiu słowo Boże oraz pozwalamy mu w nas wzrastać i wewnętrznie nas przemieniać.

   Ale jest jeszcze drugi bardzo ważny wymiar przypowieści o siewcy. Odnosi się on do umiejętności słuchania. Słuchanie jest pierwszym nieodzownym składnikiem dialogu i dobrej komunikacji. Nie można się komunikować, jeśli najpierw się nie słucha, a jedną z największych potrzeb człowieka jest pragnienie bycia wysłuchanym. Dzisiaj coraz trudniej jest nam wzajemnie się usłyszeć. Co więcej, nie słyszymy często nawet samych siebie, swoich najgłębszych potrzeb i bicia własnego serca.

   Dlatego Jezus wzywa nas, swoich uczniów, do przyjrzenia się temu, jak słuchamy. Nie mówi: „Uważajcie, jak mówicie”, ale: „Uważajcie, jak słuchacie” (Łk 8,18). Jak zauważył papież Franciszek w jednym z orędzi na Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu, Jezus upomina uczniów, że nie wystarczy po prostu słuchać, ale trzeba robić to dobrze. „Tylko ci, którzy przyjmują słowo sercem »szlachetnym i dobrym« i wiernie je zachowują, przynoszą owoce życia i zbawienia (por. Łk 8,15). Zwracając uwagę na to, kogo słuchamy, czego słuchamy i jak słuchamy, możemy wzrastać w sztuce komunikacji, której centrum nie są teoria czy technika, ale zdolność serca, która umożliwia bliskość”.

   Aby słowo mogło wydać w nas plon, musi być najpierw przez nas usłyszane. Być może jedną z najważniejszych łask, o które warto dziś prosić, nie jest dar mówienia, ale dar słuchania: Boga, drugiego człowieka i własnego serca.

.

źródło tekstu: Miesięcznik "W drodze"