Grupy duszpasterskie /

Bierzmowanie - Rok II

Bierzmowanie - Rok II

Opiekun: ks. Jacek
Spotkania: maj 2021

Program spotkań połączonych z Nowenną do Ducha Świętego

20 maja 2021 /czwartek/ - godz. 17.40
I Dzień Nowenny
Msza św.
Złożenie indeksów

21 maja 2021 /piątek/ - godz. 18.30
II Dzień Nowenny
Próba liturgiczna
Przygotowanie do spowiedzi świętej (rachunek sumienia)

22 maja 2021 /sobota/ - godz. 17.20
III Dzień Nowenny i Msza św.
Przekazanie zaświadczeń potwierdzających odbycie spowiedzi świętej. Do spowiedzi św. należy przystąpić do piątku 28 maja.
Rozdanie tekstów na IV dzień Nowenny

23 maja 2021 /niedziela/
IV Dzień Nowenny w gronie rodziny

24 maja 2021 /poniedziałek/ - godz. 17.40
V Dzień Nowenny
Msza św.
Katecheza dotycząca przyrzeczeń

25 maja 2021 /wtorek/ - godz. 18.30
VI Dzień Nowenny
Próba liturgiczna
Złożenie przyrzeczeń

26 maja 2021 /środa/ - godz. 17.40
VII Dzień Nowenny
Msza św.

27 maja 2021 /czwartek/ - godz. 18.30
VIII Dzień Nowenny
Próba liturgiczna
Rozdanie zaświadczeń do sprawdzenia

28 maja 2021 /piątek/ - godz. 18.30
IX Dzień Nowenny
Próba liturgiczna
Złożenie zaświadczeń potwierdzających odbycie spowiedzi św.

29 maja 2021 /sobota/
Spotkanie kandydatów i świadków – godz. 13.40
Uroczystość przyjęcia sakramentu bierzmowania – godz. 14.00
Na samej uroczystości bierzmowania, 29 maja 2021 r., obowiązuje wszystkich przyjmujących ten sakrament strój galowy. Odpowiedni strój dotyczy również świadków. Rodziców zachęcam do świętowania przyjęcia sakramentu bierzmowania Waszego dziecka, poprzez zorganizowanie spotkania przy stole w najbliższym gronie rodziny i spędzenie tego wyjątkowego dnia razem.

Spotkanie 18 maja 2021 r., godz. 18.30 (w kościele).

Spotkanie 29 kwietnia 2021 r. Zaliczenie pytań katechizmowych 18 - 33 oraz znajomość liturgii sakramentu bierzmowania. Należy również dostarczyć metrykę chrztu świętego (dotyczy osób ochrzczonych poza Parafią św. Zygmunta w Łosicach) oraz dane świadków sakramentu bierzmowania.

Materiały ze spotkania 15 kwietnia 2021 r.:

LITURIGA SAKRAMENTU BIERZMOWANIA

Po ewangelii proboszcz przedstawia kandydatów do bierzmowania Kandydaci stają przed celebransem.
Kapłan: Czcigodny Ojcze, Kościół święty prosi przeze mnie o udzielenie sakramentu bierzmowania zgromadzonej tu młodzieży.
Biskup: Czy młodzież ta wie, jak wielki dar otrzymuje w tym sakramencie i czy przygotowała się należycie do jego przyjęcia?
Kapłan: Jestem przekonany, że wszyscy przygotowali się do bierzmowania, uczestniczyli bowiem przez szereg dni w słuchaniu słowa Bożego i wspólnej modlitwie oraz przystąpili do sakramentu pokuty.
Biskup: Droga Młodzieży, powiedzcie przed zgromadzonym tu Kościołem, jakich łask oczekujecie od Boga w tym sakramencie?
Kandydaci: Pragniemy, aby Duch Święty, którego otrzymamy, umocnił nas do mężnego wyznawania wiary i do postępowania według jej zasad. Amen.

 Biskup wygłasza homilię wyjaśniającą znaczenia sakramentu.

 Biskup: A teraz, zanim otrzymacie Ducha Świętego, wspomnijcie na wiarę, którą wyznaliście na chrzcie świętym albo którą wasi rodzice i chrzestni wyznali razem z Kościołem w dniu waszego chrztu.
Odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych. Biskup zadaje pytania kandydatom do bierzmowania, mówiąc:
Biskup: Pytam każdego z was: Czy wyrzekasz się szatana, wszystkich jego spraw i zwodniczych obietnic?
Kandydaci: Wyrzekam się.
Biskup: Czy wierzysz w Boga Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi?
Kandydaci: Wierzę.
Biskup: Czy wierzysz w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, narodzonego z Maryi Dziewicy, umęczonego i pogrzebanego, który powstał z martwych i zasiada po prawicy Ojca?
Kandydaci: Wierzę.
Biskup: Czy wierzysz w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, którego masz dzisiaj otrzymać w sakramencie bierzmowania, tak jak Apostołowie otrzymali Go w dzień Pięćdziesiątnicy
Kandydaci: Wierzę.
Biskup: Czy wierzysz w święty Kościół powszechny, obcowanie Świętych, odpuszczenie grzechów, zmartwychwstanie ciała i życie wieczne?
Kandydaci: Wierzę.
Biskup: Taka jest nasza wiara. Taka jest wiara Kościoła, której wyznawanie jest naszą chlubą w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Wszyscy: Amen.

Włożenie rąk. Biskup stoi zwrócony do ludu i złożywszy ręce mówi: Najmilsi, prośmy Boga Ojca wszechmogącego, aby łaskawie zesłał Ducha Świętego na te przybrane dzieci swoje, odrodzone już na chrzcie do życia wiecznego. Niech Duch Święty umocni je swoimi darami i przez swoje namaszczenie upodobni do Chrystusa, Syna Bożego.
Wszyscy przez chwilę modlą się w milczeniu. Biskup wyciąga ręce nad kandydatami i mówi: Boże wszechmogący, Ojcze naszego Pana, Jezusa Chrystusa, który odrodziłeś te sługi swoje przez wodę i Ducha Świętego i uwolniłeś ich od grzechu, ześlij na nich Ducha Świętego Pocieszyciela, daj im ducha mądrości i rozumu, ducha rady i męstwa, ducha umiejętności
i pobożności, napełnij ich duchem bojaźni Twojej. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Wierni: Amen

 Namaszczenie krzyżmem

Kandydaci do bierzmowania pojedynczo podchodzą do biskupa. Świadek bierzmowania kładzie prawą rękę na ramieniu kandydata, który podaje swoje imię. Biskup zwilża wielki palec prawej ręki krzyżmem i kreśli nim znak krzyża na czole kandydata mówiąc:
[N], PRZYJMIJ ZNAMIĘ DARU DUCHA ŚWIĘTEGO.
Bierzmowany: Amen.
Biskup: Pokój z tobą.
Bierzmowany: I z duchem twoim.

Materiały ze spotkania 25 marca 2021 r.:

Słowo Boże: Dz 2, 1 – 13 (Zesłanie Ducha Świętego)
„Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. «Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami?» - mówili pełni zdumienia i podziwu. «Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? - Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie - słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże». Zdumiewali się wszyscy i nie wiedzieli, co myśleć: «Co ma znaczyć?» - mówili jeden do drugiego. «Upili się młodym winem» - drwili inni..”

 Pytania katechizmowe: 34 – 47

Dar mądrości pozwala dostrzegać Boga i widzieć wszystko w Jego świetle, Jego oczami. Mądrość Boża przeciwstawia się mądrości czysto ludzkiej. Dzięki temu darowi człowiek nie gubi ostatecznego powołania i przeznaczenia w Bogu.
Dar rozumu umożliwia zrozumieć Boga i człowieka, rzeczy i wydarzenia, pojąć ich istotę i znaczenie. Dzięki rozumowi człowiek poznaje rzeczywistość taką, jaka jest; pozwala także zrozumieć Boże prawdy zawarte w Słowie Bożym i nauce Kościoła.
Dar rady pomaga dokonywać słusznego wyboru w sytuacjach skomplikowanych i niejasnych, rozróżniać, co jest rzeczywistym dobrem, a co złem. Dzięki temu darowi człowiek umie podejmować mądre, jednoznaczne decyzje w sprawach wielkich i małych, tak by uczestniczyć coraz bardziej w wiecznym życiu Boga.
Dar męstwa daje duchową siłę do odważnego wyznawania swoich przekonań i zgodnego z nimi postępowania, nie lękając się zagrożeń i przykrych konsekwencji. Może przeciwstawiać się złu, nie uciekając się do przemocy.
Dar umiejętności to szczegółowa wiedza, która umożliwia wprowadzać w czyn podstawowe prawdy wiary i zasady moralne, posługiwać się dostępnymi środkami, by osiągać wytyczone sobie cele na drodze do Boga.
Dar pobożności pomaga człowiekowi nawiązać relację z Bogiem Ojcem i wyrażać ją w aktach kultu i w dobrych uczynkach. Dzięki pobożności całe życie człowieka jest przeżywane w bliskości z Bogiem.
Dar bojaźni Bożej nie oznacza niewolniczego strachu przed Bogiem, ale szacunek, posłuszeństwo wobec Niego, lęk, by Go nie utracić grzesząc, gdyż jest najwyższą Wartością i Bogactwem, Osobą godną miłości ponad wszystko. 

Krzyżmo – to poświęcony olej powstały z połączenia oliwy i żywicy balsamicznej (od gr. chrisma – olej do namaszczenia). Sam Jezus nazywany jest Chrystusem (od gr. christos – namaszczony) lub po hebrajsku Mesjaszem. Ponieważ bierzmowani należą do Jezusa Chrystusa, mają udział w Jego godności wielkiego króla, kapłana i proroka. Olej krzyżma zostaje poświęcony przez biskupa w Wielki Czwartek, żeby potem służył przy chrzcie, bierzmowaniu i święceniach kapłańskich i biskupich, jak też podczas konsekracji ołtarzy i dzwonów. Olej symbolizuje radość, siłę i zdrowie. Namszczeni krzyżem ludzie zaproszeni są do głoszenia Ewangelii swoim życiem.

W niedzielę, 28 marca 2021 r., po mszy św. sprawowanej o godz. 12.00 spotkanie z rodzicami kandydatków do sakramentu bierzmowania z kl. VIII.
Uroczystość przyjęcia sakramentu bierzmowania w naszej parafii 29 maja 2021 r., godz. 14.00. 

Najbliższe spotkanie wszystkich grup, 25 marca 2021 r., godz. 16.15 w kościele.
Proszę o przyniesienie wszystkich zaległych zadań domowych.

Spotkania
04 lutego 2021 r. godz. 16.15 (w kościele). Zaliczenie pytań katechizmowych: 16, 49, 53 – 71.
15 lutego 2021 r. godz. 16.15 - grupa I i II. Zaliczenie pytań katechizmowych: 72 - 82 oraz znajomość treści Ewangelii Łk 15, 11 - 24 (Przypowieść o miłosiernym Ojcu).
22 lutego 2021 r. godz. 16.15 - grupa III i IV. Zaliczenie pytań katechizmowych: 72 - 82 oraz znajomość treści Ewangelii Łk 15, 11 - 24 (Przypowieść o miłosiernym Ojcu).

Materiały ze spotkania 21 stycznia 2021 r.:

Słowo Boże:
Łk 15, 11 – 24 (Przypowieść o miłosiernym Ojcu)

Jezus opowiedział tę przypowieść o miłosiernym Ojcu, aby nam przekazać ważną prawdę o Bogu. Kroki, jakie syn marnotrawny podejmuje w drodze powrotnej do Ojca, są krokami, jakie my także możemy podjąć, gdy chcemy wrócić do Boga po tym, jak odwróciliśmy się od Niego. Droga powrotu syna marnotrawnego = droga powrotu pięciu warunków sakramentu pokuty.
Spowiedź jest pojednaniem grzesznika z Bogiem i Kościołem.
Pokuta to zadośćuczynienie za popełniony grzech. Odpokutowanie dokonuje się nie tylko w umyśle, lecz pokuta musi się przejawiać w czynach miłości i zaangażowaniu na rzecz innych. Pokutę czyni się poprzez modlitwę, post oraz wsparcie duchowe i materialne udzielane ubogim.

Pytania katechizmowe: 72 – 82

Materiały ze spotkania z października 2020 r.:

Słowo Boże:
Rdz 2, 16 – 17; 3, 1 – 13. 17 -19. 23 – 24 (grzech pierworodny)

Za pomocą jakiego triku wąż próbuje nakłonić Ewę do zjedzenia owocu?
Jakie wąż składa jej obietnice?
Co mi zło obiecuje po grzechu?
Dlaczego Ewa zdecydowała się zjeść zakazany owoc?
Dlaczego zdecydowałem(am) się na grzech?
Jakie skutki w odniesieniu do relacji człowieka z Bogiem ma sprzeniewierzenie się nakazowi Boga?
Jak po grzechu patrzę na Boga?
Jakie skutki w odniesieniu do relacji między ludźmi ma sprzeniewierzenie się nakazowi Boga?
Jak wyglądają moje relacje z innymi po moim grzechu?
Jakie skutki ma grzech pierwszych rodziców dla całego stworzenia?

 Pytania katechizmowe: 16, 49, 53 – 71

Materiały ze spotkania 25 czerwca 2020

KOŚCIÓŁ, z greckiego „ekklesia” oznacza wspólnotę zwołanych. My wszyscy, którzy zostaliśmy ochrzczeni i wierzymy w Boga, stajemy się zwołanymi przez Pana. Razem jesteśmy Kościołem. Chrystus, jak mówi św. Paweł, jest Głową Kościoła. My jesteśmy Jego ciałem.

Słowo „Kościół” oznacza zwołanie. Wskazuje ono na zgromadzenie tych, których Słowo Boże zwołuje, by utworzyli Lud Boży; karmieni Ciałem Chrystusa, sami stają się oni Ciałem Chrystusa. (KKK 777).

Dlaczego Bóg chce Kościoła?

Bóg chce Kościoła, ponieważ chce zbawić nas nie pojedynczo, lecz we wspólnocie. Chce uczynić z całej ludzkości swój lud. Trójjedyny Bóg jest sam w sobie wspólnotą, wieczną wymianą miłości między Bogiem Ojcem, Synem Bożym i Duchem Świętym.

 Słowo Boże: Dz 4, 32 – 37 (Miłość jednoczy Kościół pierwotny)

„Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wszyscy oni mieli wielką łaskę. Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze [uzyskane] ze sprzedaży, i składali je u stóp Apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby. Tak Józef, nazwany przez Apostołów Barnabas, to znaczy "Syn Pocieszenia", lewita rodem z Cypru, sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp Apostołów.”

Co cennego otrzymałeś/otrzymałaś od Kościoła?

Co możesz dać wspólnocie Kościoła – swojej parafii?

Korzystanie z niniejszej witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Zmiany warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do plików cookies można dokonać w każdym czasie. Polityka Prywatności    Informacje o cookies

ROZUMIEM