Aktualności

Uroczystość Wszystkich Świętych - czyli słów kilka.....

Data publikacji: środa, 01-11-2023

.... o tym, że jest to uroczystość NAS wszystkich. I to właśnie jest piękne.

      Już na samym początku trzeba powinszować nam wszystkim, bo uroczystość Wszystkich Świętych dotyczy każdego z nas. Oczywiście wspominamy w ten dzień świętych, o których może nawet nie wiemy, że cieszą się chwałą przed Bogiem. Ale to świętowanie nie dotyczyłoby nas osobiście, gdyby nie wiązało się z powołaniem każdego wiernego do świętości, o czym przypomniał papież Franciszek w adhortacji apostolskiej Gaudete et exsultate.

       Ta uroczystość uświadamia nam, że oprócz troski o sukcesy zawodowe, o dążenie do odkrycia i rozwinięcia pod okiem różnych trenerów ukrytego w nas potencjału, mamy dbać o stan swojego ducha, bo nasze życie na ziemi kiedyś się skończy i w CV, które będziemy musieli przedstawić po śmierci, nasze osiągnięcia i tytuły mogą stracić na wartości. Jakże zdecydowanie w tym kontekście brzmi zaproszenie do świętości w liturgicznych czytaniach. Księga Apokalipsy przedstawia „wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem” (Ap 7,9).

         Czy dostrzegamy w tym tłumie samych siebie?

        Drugie czytanie przypomina nam, że jesteśmy obdarowani godnością dzieci Bożych. Co z nas wyrośnie? Czy, gdy objawi się Jego chwała, będziemy podobni do naszego Niebieskiego Ojca? Dopiero w momencie naszego spotkania z Bogiem ujawnią się podobieństwo i różnica. A słowo Boże już teraz podpowiada, co zrobić, by to podobieństwo było jak największe: „Każdy zaś, kto pokłada w Nim nadzieję, uświęca się, podobnie jak On jest święty” (1 J 3,3).

       Dobrze jest przeżyć tę uroczystość, okazując Bogu wdzięczność za to, że w nas uwierzył, że dał nam możliwość cieszyć się łaską Jego świętości.

       Ale warto również w ten dzień rozejrzeć się wokół siebie, by zobaczyć, czy nasi bracia i siostry w Chrystusie nie zapomnieli o tej wielkiej godności, jaką zostaliśmy obdarzeni, i delikatnie im o tym przypomnieć. Po to, by już razem jako Kościół iść drogą błogosławieństw.